પ્રખ્યાત ફિલ્મ નિર્માતા મહેશ ભટ્ટ સ્ટેજ પર પાછા ફરી રહૃાા છે. રંગભૂમિ તેમનો ખાસ શોખ છે, જેને તેઓ ઘણી રીતે ફિલ્મ કરતાં વધુ પ્રામાણિક સંદૃેશાવ્યવહારનું માધ્યમ માને છે. તેમની નવી ઓફર “વો સુબહ હમ હી સે આયેગી” છે. આ નાટક ૫ જુલાઈના રોજ મુંબઈના અંધેરી (પશ્ર્ચિમ) સ્થિત મુક્તિ ઓડિટોરિયમ ખાતે પ્રીમિયર થવાનું છે. તારિક હમીદ દ્વારા દિગ્દર્શિત અને દિનેશ ગૌતમ દ્વારા લખાયેલ આ નાટકમાં ઇમરાન ઝાહિદ અને નમિતા સચદૃેવા અભિનય કરે છે. સંગીત અનુ મલિક દ્વારા રચિત છે, જેમના વિશે મહેશ ભટ્ટ કહે છે કે લાગણીઓને સૂરમાં પરિવર્તિત કરવાની તેમની જબરદૃસ્ત ક્ષમતા છે. તેમનું સંગીત આ નાટકનું ધબકાર છે. રંગભૂમિની દૃુનિયામાં તેમના પુનરાગમન અંગે, મહેશ ભટ્ટ કહે છે, “થિયેટર એક એવું માધ્યમ છે જે દરેક અભિનેતાને છૂપાવી દૃે છે. કોઈ રીટેક નથી. ખામીઓ છુપાવવા માટે કોઈ તકનીકી યુક્તિઓ નથી. અહીં, અભિનેતા પ્રેક્ષકોની સામે અભિનય કરે છે. આ તેમનો સૌથી પ્રામાણિક સમય છે.”
આ નાટક જાણીતા ટીવી પત્રકાર અને નાટ્યકાર દિનેશ ગૌતમ દ્વારા લખાયેલું છે. દિૃનેશના લેખનમાં એવું શું છે જે મહેશ ભટ્ટને વારંવાર તેમની પાસે ખેંચે છે? જ્યારે પૂછવામાં આવ્યું ત્યારે ભટ્ટ કહે છે, “બે પ્રકારના લેખન હોય છે: એક જેની ચતુરાઈ તમને પ્રભાવિત કરે છે, અને બીજું જેની સરળતા તમને આકર્ષિત કરે છે. દિનેશના લેખનમાં એક ઉત સરળતા છે, જે ઊંડા માનવ લાગણીઓને છુપાવે છે. સામાન્ય લોકોના જીવનના અસાધારણ સંઘર્ષો તેમની વાર્તાઓમાં પ્રતિિંબબિત થાય છે. તેમનું લેખન કૃત્રિમતાથી મુક્ત છે, ઉપદૃેશ વિના. તેમની કલમ વાહવાહી મેળવવા માટે નહીં, પરંતુ સત્ય અને કરુણા શોધવા માટે ઉગે છે. આ પ્રકારનું લેખન છે જેણે મને હંમેશા આકર્ષિત કર્યું છે.” અભિનેતા ઇમરાન ઝાહિદ લાંબા સમયથી મહેશ ભટ્ટના વિવિધ નિર્માણ સાથે સંકળાયેલા છે. ભટ્ટ તેમના વિશે કહે છે, “પ્રતિભા સામાન્ય છે, પરંતુ કલા પ્રત્યે સમર્પણ દૃુર્લભ છે. ઇમરાન એક કલાકાર છે જેણે રંગભૂમિ પ્રત્યે પોતાની વફાદૃારી જાળવી રાખી છે.”
૧૯૯૦ ના દૃાયકામાં ભારે ઉથલપાથલનો સમય હતો. તે એક યુવાનની વાર્તા કહે છે જેની આંખોમાં સ્વપ્ન હતું. તે અટલ નિશ્ર્ચય ધરાવતો માણસ છે. તે તેના મિશન પ્રત્યે ઉત્સાહી છે અને ઘરેથી નીકળે છે. જીવન તમામ પ્રકારના પડકારો રજૂ કરે છે. દૃુ:ખ, આનંદ, પ્રેમ, વિરહ અને જીવનના સંઘર્ષો દ્વારા, તે સમજે છે કે સાચી સફળતા ભૌતિક સિદ્ધિઓમાં નથી, પરંતુ સંવેદૃનશીલ અને પ્રામાણિક માનવ બનવામાં રહેલી છે. આમ, આ નાટક આશા, સંઘર્ષ અને અદૃમ્ય માનવ ઇચ્છાશક્તિનો સંદૃેશ આપે છે. તેનો સંદૃેશ છે: જીવનની દરેક નવી શઆત આત્મવિશ્ર્વાસ અને ક્યારેય હાર ન માનવાની ભાવનાથી શ થાય છે. નાટક વિશે, દિગ્દર્શક તારિક હમીદ કહે છે, “સારા રંગમંચને ભવ્ય સેટની જર નથી, પરંતુ પ્રામાણિક અભિનયની જર છે. અમારું લક્ષ્ય એ સુનિશ્ર્ચિત કરવાનું છે કે દરેક મૌન, દરેક શબ્દ અને દરેક લાગણી પ્રેક્ષકોના દય સુધી પહોંચે.” નાટકના લેખક, દિૃનેશ ગૌતમ ઉમેરે છે, “આ નાટક એવા સામાન્ય લોકોને સમર્પિત છે જેઓ સંઘર્ષ કરે છે, નિષ્ફળ જાય છે અને હજુ પણ ફરીથી સ્વપ્ન જોવાની િંહમત શોધે છે. જો પ્રેક્ષકો તેમાં પોતાનું પ્રતિિંબબ જોઈ શકે છે, તો મને લાગશે કે મારું લેખન અર્થપૂર્ણ રહૃાું છે.” નોંધનીય છે કે આ નાટ્ય નિર્માણ મહેશ ભટ્ટ, ઇમરાન ઝાહિદ અને દિનેશ ગૌતમ માટે વધુ એક મહત્વપૂર્ણ સીમાચિહ્નપ છે. તેઓએ અગાઉ “ડેડી,” “અર્થ,” “હમારી અધુરી કહાની,” અને “બાત નિકલેગી તો” જેવા વખાણાયેલા નાટકોમાં સહયોગ કર્યો છે.